Huidtumoren galerij

Onze doelstelling: Naast een algemene informatie over het thema huidkanker lijkt het ons nuttig om enkele typische gevallen van huidkanker verder te bespreken. Zo kan u zelf mogelijke huidveranderingen tijdig opmerken.
Bij elke twijfel over een mogelijke huidverandering is het noodzakelijk een ervaren dermatoloog te consulteren voor onderzoek, diagnosestelling en een tijdige en adequate behandeling.

Risicofactoren voor huidkanker

Als u sproeten, een bleke huid of een groot aantal pigmentvlekken (meer dan 50) hebt, loopt u meer risico om huidkanker te krijgen. Adequate UV-bescherming is dan zeker noodzakelijk.

Wanneer u bij uzelf pigmentvlekken vaststelt, die veranderen van vorm, grootte of kleur, dan laat u deze best nakijken door een dermatoloog.

Risicofactoren voor huidkanker

Risicofactoren voor huidkanker - sproeten - rode haren - licht huidtype - snelle verbranding bij blootstelling aan de zon - groot aantal pigmentvlekken - familiale voorgeschiedenis van huidkanker - overmatige blootstelling aan de zon

niet-typische moedervlekken

- onregelmatig van uitzicht
- gelijkt op een vroegtijdig melanoom
- moet weggenomen en onderzocht worden

df d

Huidkankers

De drie belangrijkste soorten huidkankers of tumoren:

– het melanoom
– het basaalcelcarcinoom (BBC)
– het plaveiselcelcarcinoom of spinocellulair carcinoom (SCC)

Het melanoom

Het kwaadaardige melanoom of de zwarte huidkanker ontstaat uit de pigmentcellen in het huidoppervlak. Het kan op elk oppervlakkig lichaamsdeel voorkomen. Het voorkomen bij de blanke bevolking ligt op 1/7000 mensen per jaar, meestal van middelbare leeftijd.

In de meeste gevallen worden melanomen ontdekt als platte, onregelmatig gevormde pigmentvlekken, meestal zonder symptomen.
Later wordt de pigmentvlek dikker. Er is zelden jeuk. Een bloeding is een laattijdig signaal.
Niet alle melanomen zijn donkerbruin of zwart.
Opgelet: de helft van vroegtijdige melanomen zien er niet uit als typische melanomen.

Verschillende types melanomen: Het oppervlakkig groeiende type (SSM) komt het meest voor en maakt ongeveer 75% van de melanomen uit. Dit type groeit in het aanvangsstadium oppervlakkig en wordt zo vroegtijdig ontdekt.
Hierdoor kan een volledige wegname gebeuren.

De kwaadaardige ouderdomsvlek, het lentigo maligna melanoom (LMM) is het tweede meest voorkomende type. Komt meestal voor op lichaamsdelen die aan de zon zijn blootgesteld: het gelaat of armen bij oudere mensen. Daarna groeit de vlek door tot diep in de huid en stijgt het risico op maligniteit.

Het type nodulair melanoom (NMM) komt in ongeveer 5% van de gevallen voor.
Het uitzicht kan verkeerd geïnterpreteerd worden. Het groeit onmiddellijk diep door in de huid. Dit type is gevaarlijker dan de andere types melanomen.

Het melanoom aan handen en voeten is het acrolentigineuze melanoom (ALM). Begint onder een nagel of tussen de vingers of tenen. Wordt dan eventueel verkeerdelijk als schimmelinfectie of wrat geïnterpreteerd.
Door de groei van het melanoom stijgt het risico op maligniteit.

Dit type melanoom is zeldzaam doch is het meest voorkomende type bij mensen met een gepigmenteerde huid. Een melanoom herkennen is niet steeds eenvoudig. Bij twijfel steeds de pigmentvlek laten wegnemen.

voorbeeld

Het basaalcelcarcinoom of basalioom

De meest voorkomende vorm van huidtumor of huidkanker is het basaalcelcarcinoom. Deze komt bij de blanke bevolking ongeveer vijf maal zo veel voor als de zwarte huidkanker. Lichte huidtypes met neiging tot zonnebrand lopen een groter risico.

Basaalcelcarcinomen ontwikkelen zich uit de basaalcellen, regeneratiecellen,van de opperhuid. Soms komen ze van dieper, vanuit de haarwortel.
Er bestaan oppervlakkig groeiende types, alsook in de diepte infiltrerende types en gemengde types. Door onvolledige wegname worden ze als oppervlakkige types behandeld en groeien daarna snel en groot terug. Het is belangrijk te weten dat kanker zich vermenigvuldigt door uitzaaiingen. Basaalcelcarcinomen doen dit niet. Basaalcelcarcinomen kunnen na elkaar op verschillende lichaamsdelen voorkomen. Worden meestal gevonden bij mensen van 70 jaar en ouder. Bij familiale voorbestemdheid en ook in enkele uitzonderlijke gevallen kunnen deze basaalcelcarcinomen reeds optreden op jonge leeftijd. Basaalcelcarcinomen komen meestal voor in het gelaat, kunnen ook voorkomen op andere lichaamsdelen, vooral op de huid die vaak is blootgesteld aan de zon: de borst, de armen, de romp of zelfs het behaarde hoofd. De meeste basaalcelcarcinomen zien er aanvankelijk uit als kleine huidkleurige vlekken of knobbels, soms schilferend, soms als een kleine wonde die niet geneest.

Het basaalcelcarcinoom verschijnt altijd opnieuw gedurende maanden en wordt langzaam groter. Meestal groeit dit carcinoom in de breedte en niet in de diepte. Er bestaan echter uitzonderingen. Bij te lang wachten stijgt het risico dat het basaalcelcarcinoom in levensnoodzakelijke structuren groeit en zich in de beenderen nestelt. De meeste basaalcelcarinomen zijn huidkleurig, roze of schilferend. Sommige carcinomen zijn ook gepigmenteerd of zwart.

Basaalcelcarcinomen zijn soms zeer moeilijk te onderscheiden van ouderdomsvlekken (seborrhoische wratten). Er bestaanverschillendetypes van basaalcelcarcinomen: het solide type, het knobbelige of cystische type. Bij deze soorten herkent men de werkelijke grootte van de tumor. Er bestaan echter ook lidtekenachtige of sklerodermiforme types, die onder de huidoppervlakte groeien. Hier is de grootte, bij operatieve wegname, moeilijk vast te stellen en ook het risico op nagroeien neemt toe.
In zeldzame gevallen bestaan er overgangsvormen tussen het basaalcelcarcinoom en het plaveicelcarcinoom. Deze types hebben ook een groter risico op uitzaaiing.

voorbeeld

Het plaveiselcelcarcinoom of spinocellulair carcinoom (SCC)

Wordt meestal gevonden op intensief aan de zon blootgestelde huid van oudere mensen.
Komt niet zo dikwijls voor als het basalioom, ongeveer 20% minder, is echter idem wat uitzicht en groei betreft In zeldzame gevallen kan uitzaaiing optreden. Dit komt dan voornamelijk voor bij verminderde immuniteit, bvb. na een orgaantransplantatie.
Op de onderlip wordt het plaveiselcelcarcinoom vooral bij rokers gevonden. Hier groeit het carcinoom agressiever in vergelijking tot andere lichaamsdelen. In enkele gevallen is uitzaaiing mogelijk.

voorbeeld

Premaligne huidtumoren

voorbeeld

zeldzame huidtumoren

voorbeeld

ongevaarlijke huidtumoren

voorbeeld